Waarom uw IP65-verwarmers eigenlijk falen (en hoe u dit kunt voorkomen)
Het is gemakkelijk om een IP65-certificaat te krijgen, wanneer het apparaat gewoon op een plank ligt bij kamertemperatuur. Maar in de echte wereld is dat anders. Dingen worden heet – echt heel heet.
Bij industriële infraroodsystemen is er één plek die meestal als eerste het begeeft: precies waar het leidingdraadje de behuizing van de verwarmder binnendringt.
Dit is wat er gebeurt: de hitte blijft niet alleen in het verwarmingselement zitten, maar trekt ook omhoog langs het draadje. Hierdoor wordt het isolatiemateriaal broos en barst het uiteen. Zodra de afsluiting kapot is, kan vocht naar binnen dringen. Dit leidt tot oxidatie. Voor je het weet, heb je een kortsluiting.
Het probleem met “standaard” afsluitingen
De meeste goedkope verwarmers maken gebruik van gewone siliconen. Op het eerste gezicht lijkt dit prima, maar het materiaal kan de constante temperatuurschommelingen niet aan.
Stel je voor: de verwarmder gaat aan, waardoor het metaal uitzet. Als de verwarmder uitgaat, krimpt het metaal weer. Omdat het metaal en het isolatiemateriaal niet op dezelfde manier bewegen, ontstaan er kleine openingen.
Het gaat hierbij niet alleen om lekkages. Het is eerder een oproep voor vocht om naar binnen te komen en zo een pad te creëren voor elektriciteit die nergens naartoe hoort te gaan.
Om dit op te lossen, gebruiken we materiaal van hoge kwaliteit – zoals fluorosiliconen of gespecialiseerde epoxyharsen. Het doel is om een waterdichte afsluiting te bereiken, zelfs wanneer het draadje extreem heet wordt. Hierdoor wordt het effect van vocht dat zich langs het isolatiemateriaal naar de elektrische verbindingen beweegt, voorkomen.
Echte afsluiting versus een ‘druppel lijm’
Als u een goedkope, klaarstaande verwarmder koopt, zult u meestal zien dat er alleen maar een druppel lijm wordt gebruikt om alles bij elkaar te houden. In een omgeving waar veel vocht is, is dit een ramp.
Wij werken op een andere manier. Het is een meervoudig proces: mechanisch samenvoegen, chemisch behandelen en vervolgens vacuümzuivering.
Waarom de vacuümzuivering? Omdat luchtbellen het grootste probleem zijn. Als er luchtbellen in het isolatiemateriaal zitten, zullen deze zich bij hoge temperaturen uitbreiden en barsten. Dan hebt u een gat in uw waterdichte afsluiting.
Er is echter één nadeel: wanneer iets zo strak wordt afgesloten, wordt het moeilijk om het apparaat later nog te repareren. Als een leidingdraadje breekt, kunt u het isolatiemateriaal niet zomaar weghalen en opnieuw solderen. U zult waarschijnlijk het hele verwarmingselement moeten vervangen.
Het is een compromis: u geeft wat gemak op, maar u verkrijgt wel absolute elektrische veiligheid. Als u in een omgeving met veel vocht werkt, is deze permanente afsluiting zeker de moeite waard.